Tuwia Borzykowski

Tuwia Borzykowski, ps. „Tadek” i „R. Domski”, urodził się 14 maja 1914 roku w Łodzi. Pochodził z żydowskiej rodziny rzemieślniczej. Po nauce w chederze uczył się krawiectwa, a po przeprowadzce z rodziną do Radomska działał w organizacjach Frajhajt i Dror oraz prowadził bibliotekę. W 1938 roku rozpoczął działalność w He-Chaluc, zajmując się edukacją, publicystyką, redagowaniem i podziemnym nauczaniem. Ukrył przed okupantem 10 tysięcy książek.

W 1940 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie redagował czasopismo „Dror-Wolność”. W getcie warszawskim był jednym z założycieli i przywódców Żydowskiej Organizacji Bojowej. Brał udział w walkach w styczniu 1943 roku oraz w powstaniu w getcie warszawskim. Po ucieczce kanałami walczył w powstaniu warszawskim, a jesienią 1944 roku uczestniczył w walkach z Niemcami w Kompanii Żydowskich Bojowników Armii Ludowej. Po wojnie działał jako instruktor, nauczyciel i redaktor, a w 1949 roku wyemigrował do Izraela. Był autorem wspomnień „Wśród walących się murów” i zaangażował się w działalność Muzeum Bojowników Getta. W 1948 roku otrzymał Order Krzyża Grunwaldu III klasy. Zmarł 9 marca 1959 roku w Lochame ha-Geta’ot.

Na podstawie artykułu „Tuwia Borzykowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.