Zbigniew Dłubak

Zbigniew Andrzej Dłubak, polski fotograf, grafik, malarz i teoretyk sztuki, urodził się 26 kwietnia 1921 roku w Radomsku. Podczas powstania warszawskiego został aresztowany, a w czasie II wojny światowej był więźniem obozów Auschwitz i Mauthausen-Gusen, gdzie organizował krótkie pokazy artystyczne. Po wojnie należał do Klubu Młodych Artystów i Naukowców, a w 1955 roku wraz z Marianem Boguszem i Kajetanem Sosnowskim założył Grupę 55. Był członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, w którym pełnił między innymi funkcje prezesa i przewodniczącego Rady Artystycznej.

W latach 1953-1972 był redaktorem naczelnym miesięcznika „Fotografia”. Wykładał w Wyższej Szkole Filmowej i Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. W jego dorobku znalazły się cykle obrazów, między innymi „Wojna”, „Macierzyństwo” i „Systemy”, oraz cykle fotografii „Egzystencje” i „Gestykulacje”. Od 1982 roku mieszkał w Meudon pod Paryżem. Otrzymał między innymi Nagrodę im. Katarzyny Kobro. Zmarł 21 sierpnia 2005 roku w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Dłubak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.