Jan Wróblewski

Jan Wróblewski, pseudonim „Zabawa”, urodził się 10 stycznia 1919 roku w Radomsku. Maturę zdał w Warszawie w 1937 roku, a następnie przeniósł się do Wilna, gdzie pracował jako praktykant w firmie Poznańskiego. Uczestniczył w kampanii wrześniowej, po czym został internowany i więziony. Przebywał m.in. w Stanisławowie, Bałcie, obozach Pawliszczew Bor i Griazowiec oraz więzieniu w Gorki na Syberii. Uciekł stamtąd i na początku 1942 roku dotarł do Warszawy.

Podczas okupacji działał w polskim podziemiu zbrojnym, a następnie w oddziale „Agat”, późniejszym batalionie „Parasol” Armii Krajowej. Był instruktorem strzeleckim i szkolenia spadochronowego oraz opracował konspiracyjny skrypt „Zaprawa fizyczna strzelca spadochronowego”. Brał udział w akcjach bojowych, w tym w akcji „Stamm” w maju 1944 roku. W powstaniu warszawskim walczył w III plutonie 3. kompanii „Parasola”. Został śmiertelnie postrzelony przez polskiego żołnierza w piwnicy kamienicy przy ul. Wilanowskiej 7 i zmarł w Warszawie. Pośmiertnie awansowano go do stopnia podporucznika. Odznaczono go Krzyżem Walecznych i Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Jan Wróblewski (powstaniec)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.