Feliks Przyłubski

Feliks Przyłubski (1906-1983) był polonistą, popularyzatorem poprawnej polszczyzny i autorem elementarzy. Urodził się w Radomsku jako syn Edwarda i Leontyny z Fabianich. Jego matka uczyła francuskiego i polskiego w szkole jego dziadka, Feliksa Fabianiego, działającej w tym mieście. W 1918 roku wyjechał na stancję do Piotrkowa Trybunalskiego i rozpoczął naukę w trzeciej klasie gimnazjum. Po sześciu latach zdał maturę i przeprowadził się do Warszawy.

W 1925 roku rozpoczął studia z filologii polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. W 1929 roku poślubił Ewę Gierzyńską, która później współtworzyła z nim książki. Rok później obronił pracę magisterską poświęconą Stanisławowi Herakliuszowi Lubomirskiemu jako moraliście. Wśród jego publikacji znalazły się, napisane wspólnie z żoną, „Litery: nauka czytania”, „Mam 6 lat. Wyprawka dla sześciolatka”, „Język polski na co dzień” i „Gdzie postawić przecinek?”. Jest także autorem „Opowieści o Lindem i jego Słowniku”. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Feliks Przyłubski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.